kerithromelo

Είναι φυτό με ελάχιστες απαιτήσεις και τέλεια προσαρμοσμένος το κλήμα της Ελλάδας. Θεωρείται   καλό μελισσοκομικό φυτό αλλά με μικρή εξάπλωση, αν και πολλαπλασιάζετε εύκολα με μίσχους, έτσι είναι δύσκολο να συλλέξουμε το μέλι του. Είναι βότανο με πολλές χρήσεις που έχουν καταγράψει στην κοινή τους εργασία με τίτλο « Βοτανική   εξάπλωση   και   χρήσεις   στη   λαϊκή   θεραπευτική   ειδών   του γένους   Salvia L. (φασκόµηλο) »   η ∆ρ. ∆ιαµάντω Μ. Λάζαρη και η ∆ρ. Σκαλτσά Ελένη.

 Φυτό που συγγενεύει με τις τουλίπες και περιλαμβάνεται στα αυστηρά προστατευόμενα φυτά της Σύμβασης της Βέρνης του Συμβουλίου της Ευρώπης , για τη διατήρηση της Ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων. Πηγή: www.lifo.gr Μια όμορφη παρουσίαση θα βρείτε ΕΔΩ     Fritillaria graeca / Φριτιλλάρια η Ελληνική Φυτό που συγγενεύει με τις τουλίπες και περιλαμβάνεται στα αυστηρά προστατευόμενα φυτά της Σύμβασης της Βέρνης του Συμβουλίου της Ευρώπης , για τη διατήρηση της Ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων. Πηγή: www.lifo.gr Fritillaria graeca / Φριτιλλάρια η Ελληνική Φυτό που συγγενεύει με τις τουλίπες και περιλαμβάνεται στα αυστηρά προστατευόμενα φυτά της Σύμβασης της Βέρνης του Συμβουλίου της Ευρώπης , για τη διατήρηση της Ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων. Πηγή: www.lifo.gr

ΑΓΝΩΣΤΟ

ΑΓΝΩΣΤΗ 

Η Λεοπόλδια η εύκομη είναι ένα πολυετές βολβώδη φυτό. Συνήθως Βρίσκεται σε βραχώδες έδαφος αλλά βρίσκεται και σε καλλιεργούμενες περιοχές. Περιγράφεται ως «ένα εντυπωσιακό φυτό» αφού έχει μια τούφα από φωτεινό μπλε σε μπλε-μοβ στείρα λουλούδια , όπου δίνει αφορμή για την ονομασία «φούντα υάκινθος». Τα γόνιμα λουλούδια ξεκινούν να σχηματίζονται πράσινα και σταδιακά γίνονται σκούρα μπλε μπουμπούκια, το τελευταίο που μένει πράσινο είναι το στόμιο των πετάλων κρατώντας την οπή κλειστή. Ωριμάζοντας όμως, καθώς ανοίγει η οπή και γείρουν αρκετά προς τα κάτω, προστατεύοντας το νέκταρ και την γύρη από τις βροχοπτώσεις, ενώ το χρώμα τους αλλάζει σε καφέ-πράσινο. Μετά τις πρώτες μέρες ανθοφορίας του, συναντάμε στο ίδιο φυτό ανθούς όλων των σταδίων.      Ανθίζει άμεσος μετά την λήξη της ανθοφορίας του Muscari neglectum (ψωμάκι του κούκου) και τα συναντάμε στις ίδιες περιοχές.

  Ε ίναι ένα ενδημικό φυτό, την οικογένειας των ψυχανθών, που συναντάμε   σε μεσογειακές θαμνώδεις περιοχές. Ο pilosus Lupinus έχει μπλε λουλούδια με λευκό κάθετη κηλίδα στη μέση. Δείχνει να έχει μελισσοκομικό ενδιαφέρον προσφέροντας πλούσια σε πρωτεΐνη γύρη, αν και εγώ έχω δει μόνο βομβίνους να το επισκέπτονται. Πάντως στις καλλιέργειες των λούπινων θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικού αφού υπάρχει περιορισμένος μεν αριθμός εντόμων που προκαλεί ζημιές στα λούπινα, αλλά μεταξύ των κύριων εχθρών βρίσκονται διάφορα είδη αφίδων (Myzus persicae, Acythosiphum spp. κ.ά.) και το πράσινο σκουλήκι (Helicoverpa spp.) που καταπολεμούνται με φυτοφάρμακα που επηρεάζουν τις μέλισσες.   Χρησιμοποιηθήκαν πληροφορίες από   ΕΔΩ  

Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών ( Labiatae ). Το γνωστότερο γένος είναι η λαβαντούλα, που περιλαμβάνει γύρω στα 25 είδη. Είναι ιθαγενές των παραμεσόγειων περιοχών. Το αιθέριο έλαιο που περιέχουν τα φύλλα της χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και για τη θεραπεία νευρασθενειών. Έχει επίσης αντισηπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην επούλωση τραυμάτων. Αντλήθηκαν πληροφορίες από ΕΔΩ . Στην μέλισσα δίνει νέκταρ, αλλά δεν λείπουν οι αναφορές της στην καταπολέμηση της βαρρόα. Μάλιστα υπάρχει σχετικό βίντεο που δείχνει τα αποτελέσματα της χρήσης λεβάντας στην κυψέλη με μεγάλη προσβολή από βαρρόα.  

Ο Λάθυρος το κλύμενον είναι φυτό στην οικογένεια Φαβίδες (Fabaceae) και είναι ιθαγενές στην Μεσόγειο. Καλλιεργείται στη Σαντορίνη για τους σπόρους του που χρησιμοποιούνται στην τοπική κουζίνα με την δημιουργία της ομώνυμης φάβας. Πρόκειται για μονοετές αναρριχώμενο φυτό που προτιμά εδάφη ξηρά και αμμώδη. Το έχω συναντήσει να αυτοφυή σε περιοχές κοντά σε θάλασσα μέχρι και 650 μέτρα υψόμετρο. Μέλισσες δεν είδα να το επισκέπτονται και έτσι δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι προσφέρει κάτι αλλά θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι δίνει νέκταρ, όπως και το κτηνοτροφικό λαθούρι.

Ε ίναι αυτοφυή, κτηνοτροφικό ψυχανθή και συγγενικό είδος με το ​​μπιζέλι και για αυτό ορισμένοι το αποκαλούν κόκκινο μπιζέλι. Τα άνθη του έχουν τις αποχρώσεις του κόκκινου και νομίζω ότι η απόχρωση του ανθού επηρεάζεται, εκτός από την σύσταση του εδάφους, από την υγρασία του εδάφους. Προσφέρει στις μέλισσες νέκταρ αλλά και γύρη. η ανθοφορία του ξεκινά από νωρίς την άνοιξη και όταν ποτιστεί συνεχίζει την ανθοφορία του μέχρι αργά το καλοκαίρι. Οι μέλισσες δείχνουν να το προτιμούν κυρίως μετά από απότομες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας και έντονες βροχοπτώσεις.

Είναι γένος αγγειόσπερμων μονοκοτυλήδονων φυτών, της τάξης των Λειριωδών (Liliales), της οικογένειας των Ιριδοειδών που περιλαμβάνει περί τα 100 είδη πολυετών ποών στις εύκρατες χώρες. Η Ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει 10 τέτοια είδη, τα οποία ο ελληνικός λαός τα αποκαλεί κρίνα ή κρίνους που όμως είναι μικρότερα σε μέγεθος από τον γνωστό πάλλευκο κρίνο που ανήκει στην οικογένεια των Λειριοειδών. Τα ελληνικά αυτά είδη της ίριδας είναι: η Ίρις η γερμανική ( Iris germanica), η   Ίρις η αττική ( Iris attica), η Ίρις η φλωρεντιανή ( Iris florentiana ), η Ίρις το σισυριγχίον ( Iris sisyrinchium ), η Ίρις η βορβορώδης ( Iris lutescens ), η Ίρις η ωχρά ( Iris pallida ), η Ίρις η ψευδάκορος ( Iris pseudacorus ), η Ίρις η Κρητική ( Iris cretensis) , η Ίρις η αγρωστώδης ( Iris graminea ), η Ίρις του Ζιντένις ( Iris sintenisii ). Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ , όπου και αντλήθηκαν πληροφορίες. Στις μέλισσες, που την επισκέπτονται εκδηλώνοντας προτίμηση, προσφέρει νέκταρ...