kerithromelo

Ο ΚΑΙΡΟΣ Ο μήνας μπήκε με άνοδο της θερμοκρασίας και μετά από 4 μέρες δεν είδα ούτε έναν κοκκινολαίμη. Η θερμή περίοδος κράτησε την   πρώτη εβδομάδα και   έπειτα ακολούθησε ολιγοήμερη πτώση της θερμοκρασίας, με βροχόπτωση και την εμφάνιση των κοκκινολαίμηδων μια μέρα πριν χαλάσει ο καιρός. Έπειτα την μέρα άρχισε να ανεβαίνει η θερμοκρασία αλλά την νύχτα έπεφτε ακόμα και κάτω από τους 0 βαθμούς. Τις μέρες, περίπου 10, που πλησιάζουν η μέγιστη με την ελάχιστη θερμοκρασία είναι οι μέρες με βροχόπτωση. Χαρακτηριστικό είναι το διάγραμμα που ακολουθεί από το accuweather για τον μήνα. ΤΑ ΦΥΤΑ Τα φυτά που επισκέπτονται οι μέλισσες μετά το πρώτο δεκαήμερο είναι το σκαρολάχανο , η καλεντούλα που τα δούλευαν από το τέλος του προηγούμενου μήνα. Η πρώτη ανθοφορία του μήνα είναι η σκίλλα η ανοιξιάτικη   που όμως δεν πέταξε ακόμα μεγάλους βλαστούς με μεγάλες ταξιανθίες.   Επόμενο ήταν το φυλίκι   που άνοιξε τα άνθη του μόλις κάλμαρε ο καιρός και όσο περνά...

Ανήκει στην οικογένεια των Χειλανθών ( Labiatae ). Το γνωστότερο γένος είναι η λαβαντούλα, που περιλαμβάνει γύρω στα 25 είδη. Είναι ιθαγενές των παραμεσόγειων περιοχών. Το αιθέριο έλαιο που περιέχουν τα φύλλα της χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και για τη θεραπεία νευρασθενειών. Έχει επίσης αντισηπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην επούλωση τραυμάτων. Αντλήθηκαν πληροφορίες από ΕΔΩ . Στην μέλισσα δίνει νέκταρ, αλλά δεν λείπουν οι αναφορές της στην καταπολέμηση της βαρρόα. Μάλιστα υπάρχει σχετικό βίντεο που δείχνει τα αποτελέσματα της χρήσης λεβάντας στην κυψέλη με μεγάλη προσβολή από βαρρόα.  

  Είναι δένδρο ενδημικό και αειθαλές με ανθοφορία από νωρίς την άνοιξη που συμπίπτει με το ανοιξιάτικο ρείκι . Άλλωστε συγγενεύει και με το φθινοπωρινό ρείκι αλλά και με την κουμαριά αφού ανήκουν όλα στην οικογένεια Ericaceae, (Eρικίδες). Είναι πολύ όμορφο δέντρο που αλλάζει χρώματα σε όλη την διάρκεια του έτους στολίζοντας τα δάση μας όλες τις εποχές. Αρχικά η πρώιμη ανθοφορία του που είναι με μεγάλη διάρκεια στολίζει τις άκρες των βλαστών με τα άσπρα άνθη του. Η ομορφιά του δέντρου βρίσκεται και στον λείο φλοιό του που ξεκινά να απολεπίζεται μετά την ανθοφορία του   και συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού αποκαλύπτοντας τις επόμενες του στοιβάδες. Όμως οι νέες στοιβάδες έχουν αποχρώσεις φιστίκι πράσινο ή και κίτρινο, το οποίο αλλάζει σταδιακά σε ένα όμορφο πορτοκαλί καφέ το οποίο θα μείνει μέχρι το τέλος της ανθοφορίας. Οι καρποί που ωριμάζουν σταδιακά το φθινόπωρο δίνουν την τελευταία πινελιά στις χρωματικές αντιθέσεις του δέντρου. Έτσι θα συνυπάρχουν κ...

Άλλες   ονομασίες για το φυτό αυτό είναι τσικουδιά ή κοκκορεβυθιά ή τραμιθιά   και τριμιθιά. Παλαιότερα καλλιεργούταν για τα νόστιμα, μυρωδάτα και πικάντικα τσίκουδα αλλά κυρίως για την   κρεμεντίνα. Η κρεμεντίνα είναι ρητίνη όμοια με το ρετσίνι του πεύκου και περιέχει μεγάλες ποσότητες τανίνης. Το μαστιχαδιενολικό οξύ που παράγεται από την κρεμεντίνα, χρησιμοποιείται ως αντιφλεγμονώδες, αλλά και για πολλές άλλες φαρμακευτικές χρήσεις. Συγγενεύει με τη φιστικιά ( Pistacia vera ) και το σχίνο ( Pistacia lentiscus ), από του οποίου τη Χιώτικη ποικιλία εξάγεται η μαστίχα.   Αντλήθηκαν πληροφορίες από ΕΔΩ που αξίζει να επισκεφθείτε Οι μέλισσες συλλέγουν επιλεκτικά γύρη και δεν έχω παρατηρήσει αν συλλέγουν νέκταρ ή πρόπολη.

Είναι ένα λουλούδι που προτιμά τα σκιερά μέρη ή με μικρή ηλιοφάνεια και ανήκει στην οικογένεια των Πριμουλιδών (Primulaceae). Δεν έχω παρατηρήσει μελισσοκομικό ενδιαφέρον αλλά δεν βρέθηκα σε μέρος που έχει το φυτό με κατάλληλες καιρικές συνθήκες που να ευνοούν τις πτήσεις των μελισσών. Δεν παύει να στολίζει τα δάση μας από καστανιές και πλατάνια, και να τραβάει τα βλέμματα όσων βρίσκονται εκεί. 

Ο Ερμοδάκτυλος είναι ένα αυτοφυές, πολυετές, μονοκοτυλήδονο φυτό της οικογένειας των Ιριδιδών που συγγενεύει με την Ίριδα, που στην περιοχή μου το λένε και καλογρίτσα.  Έχει άνθη, κιτρινοκαστανά με σκούρα βελούδινη υφή στις άκρες των πετάλων και είναι ερμαφρόδιτο φυτό.  Αντληθήκαν πληροφορίες από ΕΔΩ Έχω δει μέλισσες να το επισκέπτονται αλλά δεν παρατήρησα τι συλλέγουν .

Λέγεται και   Ζουμπούλι, είναι βολβώδες καλλωπιστικό πολυετές φυτό. Ανήκει στην οικογένεια Asparagaceae και στο γένος Hyacinthus όπου κατατάσσονται περισσότερα από 30 είδη φυτών. Κατάγεται από τις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου όπως την Ελλάδα, την Μικρά Ασία και την Συρία. Σε μερικά μέρη της Ελλάδας λέγεται διατσέντο (Επτάνησα και νησιά του Αιγαίου) ή διατσίντο (Χίος) (από το ιταλικό giacinto «υάκινθος»). Το μέγεθος των ανθέων φτάνει τα 2 εκατοστά και έχουν διάφορα χρώματα όπως μοβ, ροζ αλλά και λευκό. . Ο Υάκινθος είναι ένα φυτό με μεγάλη καλλωπιστική αξία. Χρησιμοποιείται κυρίως στην ανθοδετική τέχνη, είτε ολόκληρο το φυτό, είτε κομμένα ανθικά του στελέχη. Αντληθήκαν πληροφορίες από ΕΔΩ Στην μέλισσα προσφέρει πολύ αρωματικό νέκταρ και άφθονη γύρη και όταν ευνοηθεί από τον καιρό οι μέλισσες τους επισκέπτονται όλη την διάρκεια της ημέρας. Όμως δεν υπάρχουν εκτάσεις που καλλιεργείται με αποτέλεσμα να μην θεωρείται άξιο λόγου από τους μελισσοκόμους. ...

Η γκορτσιά είναι γένος φυτών στο οποίο ανήκουν 30 διαφορετικά είδη φυτών με πιο γνωστά τα Pyrus spinosa και Pyrus amygdaliformis (Πύρος ο αμυγδαλόμορφος) τα οποία ανήκουν στην οικογένεια των Ροδανθών (Rosaceae). Άλλες τοπικές ονομασίες του φυτού μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ . Νομίζω ότι στην περιοχή μου υπάρχουν 3 είδη που είναι   φυλλοβόλα και ακανθώδες.   Στους βλαστούς σχηματίζονται τριχοειδή αγκαθάκια που εξαφανίζονται όταν αναπτυχθούν, δίνοντας την θέση τους στα χαρακτηριστικά της αγκάθια. Τα φύλλα είναι πράσινα επάνω και γαλαζωπά κάτω. Το ένα είδος είναι δέντρο με μεγάλα αγκάθια και ύψος που αγγίζει τα 6 μέτρα όπου και έχω φωτογραφίσει εδώ. Τα άλλα δύο είναι μεγάλοι θάμνοι με πλεγμένα κλαδιά και παρακλάδια που ξεκινούν από το χώμα. Το ένα έχει μεγάλα αγκάθια ενώ το άλλο έχει μικρότερα αγκάθια και λουλούδια. Κανένα από τα δύο τελευταία δεν βγάζει καρπό σε αντίθεση με το είδος που φωτογράφισα. 

Είναι αρωματικό φυτό της οικογένειας των δαφνοειδών. Ανήκει στο γένος Δάφνη. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα. Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και στη συσκευασία ξηρών καρπών, όπως σύκα ή σταφίδες. Το αιθέριο έλαιο που έχουν τα φύλλα και οι καρποί (δαφνέλαιο) χρησιμοποιείται για την παρασκευή εντομοκτόνων και παρασιτοκτόνων. Οι μέλισσες βρίσκουν σε αυτή νέκταρ αλλά και γύρη που συλλέγουν επιλεκτικά. Δεν υπάρχουν ωστόσο πολλές καλλιέργειες δάφνης, στην περιοχή μου δεν ξέρω καμία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να παραχθεί αμιγές μέλι από αυτή. Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα εξάγει περί τους 200 τόνους ετησίως, ενώ δεν είναι γνωστή η ετήσια παγκόσμια κατανάλωση φύλλων δάφνης. Χρησιμοποιήθηκε υλικό από ΕΔΩ