kerithromelo

Είναι ένα περισσότερο όμορφο, με την διαφανή του κάψα, παρά μελισσοκομικό φυτό. Το συνάντησα με μικρή εδαφοκάλυψη σε μεγάλο υψόμετρο του Πηλίου, με μεγάλη ηλιοφάνεια να προσφέρει στις μέλισσες κυρίως νέκταρ αλλά και γύρη. Έχει μεγάλη περίοδο ανθοφορίας και στο ίδιο φυτό συναντάμε από μπουμπούκια που αρχίζουν να σχηματίζονται όσο και ώριμα με σπόρους. Νομίζω ότι συγγενεύει με την αγκινάρα και με άλλα αγκάθια. Πρόκειται σίγουρα για είδος Κενταύριας, αλλά δεν μπόρεσα ακόμα με ακρίβεια να το ταυτοποιήσω. Σχεδόν ειρωνικό είναι ότι το όνομα του συνδέεται άμεσα με το Πήλιο και τους κενταύρους , όπου και συνάντησα το φυτό, αλλά μου πήρε περισσότερο από ένα χρόνο να βρω την ομώνυμη γενική κατάταξη του.Στην οικογένεια ανήκουν οι Centaurea tuntasia και η Centaurea tuntasia, που σύμφωνα με τον Σφήκα Γεώργιο είναι δύο από τα τουλάχιστον πέντε επιβεβαιωμένα είδη φυτών που έχουν πλέον εξαφανιστεί από τη χλωρίδα της χώρας. Σχετικές αναφορές που χρησιμοποίησα ως βιβλιογραφία είναι: Στην ...

Η βελανιδιά ή βαλανιδιά (επιστ. Δρυς , Quercus ) είναι γένος φυτών της οικογένειας των Φηγοειδών (Fagaceae) με 531 αυτοφυή είδη του βόρειου ημισφαίριου της γης. Είναι το κατ΄ εξοχήν δένδρο των Δρυμών. Είναι δέντρα ψηλά, αιωνόβια που βρίσκονται είτε σε πεδινές είτε σε ορεινές περιοχές. Ο καρπός της βελανιδιάς είναι το βελανίδι , χρήσιμο για ζωοτροφές και στη βυρσοδεψία. Το ξύλο όλων των ειδών είναι βαρύ, σκληρό και δεν σαπίζει εύκολα. Χρησιμοποιείται στην οικοδομική, ναυπηγική, επιπλοποιία, στην κατασκευή σανίδων, δοκαριών και παρασκευάζονται από αυτό ξυλάνθρακες πολύ καλής ποιότητας. Αντλήθηκε υλικό από ΕΔΩ Στην μέλισσα προσφέρει αρχικά μελίτωμα από αφίδες που παρασιτούν στα φύλλα του. Έπειτα ενώ συνεχίζεται το μελίτωμα από τα φύλλα του προσφέρει γύρη που την συλλέγουν οι μέλισσες επικονιάζοντας ταυτόχρονα τα άνθη της βελανιδιάς. Έτσι όταν αρχίσει να αναπτύσσεται το βελανίδι η αφίδες παρασιτούν πάνω τους συνεχίζοντας την μελιτοέκκριση που επωφελείται η μέλισσα. Όλη η π...

Αυτό το αναρριχητικό φυτό το συνάντησα στην Πορταριά, στον περιφερειακό μετά την Ιωλκού, και στην διασταύρωση για Αηδονοφωλιές. Πέρυσι μου είχε τραβήξει την προσοχή γιατί είναι ανθισμένο όλο το καλοκαίρι, μετά την έντονη ανθοφορία της αγράμπελης, και την δούλευαν καλά οι μέλισσες. Φέτος δεν ασχολήθηκα ώστε να το φωτογραφίσω και 30 Σεπτεμβρίου έβγαλα αυτές τις φωτογραφίες που έχουν από καρπό μέχρι νέα μπουμπούκια στα τρυφερά βλαστάρια. Νομίζω ότι δεν έχει προτιμήσεις στο έδαφος αλλά ότι χρειάζεται αρκετή υγρασία ώστε να ανθίσει. Η περίοδος ανθοφορίας του είναι εντυπωσιακή και πρέπει να το φυτέψω και αλλού.

Πέρασα πολλές ώρες μέσα σε μπαχτσέδες και έφθασε τέλος Σεπτεμβρίου να δω την πρώτη μέλισσα που συνέλλεγε γύρη από αυτές. Είναι άραγε επειδή δεν βρίσκει κάτι άλλο ή το κάνει επιλεκτικά;

Ο βασιλικός (Ώκιμον το βασιλικόν, λατ. Ocimum basilicum) είναι αρωματικό ετήσιο, ποώδες φυτό της οικογένειας των Χειλανθών και της τάξης των σωληνανθών. Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Η ονομασία "βασιλικός" του αποδόθηκε καθώς, σύμφωνα με θρύλο, φύτρωσε στο σημείο όπου ο Μέγας Κωνσταντίνος και η μητέρα του Αγία Ελένη ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό. Τα φύλλα του είναι ωοειδή, μυτερά, ακέραια ή οδοντωτά, πράσινα (έντονα ή σκούρα σε ορισμένες ποικιλίες). Τα άνθη του είναι μικρά και λευκά ή λευκορόδινα. Στο εμπόριο κυκλοφορούν διάφορες ποικιλίες που διακρίνονται για το μέγεθος των φύλλων (μικρόφυλλες και πλατύφυλλες). Ο βασιλικός καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό σε γλάστρες και κήπους και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται αποξηραμένα ως καρύκευμα και αφέψημα. Περισσότερα στην ΠΗΓΗ   Έιναι ένα να φυτό που τα παλιά χρόνια δεν έλειπε από κανένα σπίτι. Οι νοικοκυρές τον είχανε στην θέση που αρμ...

Ένα καλλιεργήσιμο φυτό που βρίσκουμε σχεδόν σε όλους τους καλοκαιρινούς  μπαχτσέδες. Δίνει νέκταρ και γύρη. Το εντυπωσιακό του φυτού είναι ότι δίνει γύρη και από τα φύλλα του μέχρι αργά το απόγευμα. Η προτίμηση των μελισσών το κατατάσσει στα εκλεκτά φυτά. Επειδή η γύρη είναι χαρακτηριστικό των ανθών και όχι των φύλλων με προβλημάτισε ιδιαιτέρα και τελικά ίσος δεν είναι γύρη αλλά άσπρη πρόπολη. Ότι και αν είναι τελικά θα πρέπει να ερμηνεύσουμε το γεγονός ότι επισκέπτεται κυρίως τα κιτρινισμένα φύλλα, και όχι τα πράσινα, στο πάνω μέρος αλλά και στο κάτω μέρος.

Ακόμα ένα φυτό που δίνει άφθονη γύρη και οι μέλισσες το επισκέπτονται το πρωί. Φυτρώνει σε μέρη που έχει προστεθεί κακής ποιότητας χώμα, όπως οικοδομικά υλικά και υλικά κατεδάφισης (μπάζα). Δεν έχω επισημάνει περιοχή με μεγάλη εδαφοκάλυψη από το φυτό αυτό. Μοιάζει με την ΣΕΤΑΡΙΑ αλλά ο βλαστός του δεν έχει κόμπο.

Είναι ένα φυτό που δίνει γύρη με ύψος που δεν ξεπερνάει το ένα μέτρο. Οι μέλισσες το επισκέπτονται βοώντας τις πρωινές κυρίως ώρες.